De Winterduathlon Kasterlee is zonder meer de allerzwaarste duathlon ter wereld. Atleten die de moed hebben om zich in te schrijven voor deze uitzonderlijke beproeving, zullen op 3 niveaus strijd moeten leveren. Wegens kwetsuur en trainingachterstand hebben Steven De Backer en Pascal Waterloos afgehaakt en zal onze Bart op 20 dec. voor de 3°keer op rij in" De hel van Kasterlee" 3kant vertegenwoordigen.

Strijd met zichzelf

Op fysiek vlak is de race een ware uitputtingsslag van 8 tot 12 uur lang in winterse weersomstandigheden. Zonder een fenomenaal uithoudingsvermogen red je het niet. Maar vooral de mentale weerbaarheid zal op de proef gesteld worden. De afsluitende loopproef van 30 km vergt een ijzeren wil en een granieten karakter. Kortom, elke finisher zal onderweg enkele malen zijn of haar grenzen moeten verleggen. Only the very very strong will survive.

Strijd met de natuur

Zowel het loopparcours als het MTB-traject zijn juweeltjes op het vlak van natuurpracht. De wedstrijd doet de allermooiste natuurgebieden van de Kempen aan. Maar het ‘genieten van’ de natuur verandert gaandeweg in ‘strijden tegen’ de natuur. De natuur wordt na enkele uren wedstrijd een extra tegenstander. In december kan het sneeuwen en vriezen. Het kan de ganse dag regenen (zie 2002) zodat de atleten constant door de modder moeten ploeteren.
strijd met andere deelnemers:
Strijd met andere deelnemers

De Winterduathlon Kasterlee is een officiele wedstrijd erkend door de VTDL, met scheidsrechters, tijdsopname, reglementen, etc. Voor een aantal deelnemers is het competitieve aspect en de plaats in de uitslag zeer belangrijk. Velen zullen beter willen doen dan het jaar voordien. Maar elke atleet die de finish haalt, zullen we als een winnaar onthalen.

Atleten die de “hel van Kasterlee” overleven, kunnen zich met recht en rede ‘duathleet’ noemen. To be “een watje” or not to be “een watje”, that’s the question.