3Kant viert levensjaar 25 met sponsors Foré en Stromar

Het 3Kant Triatlon Team bestaat 25 jaar en heeft dat mee te danken aan haar trouwe partners Foré en Stromar. De roots van de triatlonclub liggen in Lovendegem, maar intussen zijn ook heel wat atleten uit het Gentse en omstreken aangesloten. “De 3Kant-familie heeft aandacht voor de beginner en de topatleet.”

Het is 25 jaar geleden dat 3Kant door Christel D’Haenens en Patriek De Keyzer, met Europees en meervoudig Belgisch kampioen Karel Blondeel als uithangbord, werd opgericht. Verschillende topatleten begonnen bij 3Kant, maar de beginner wegwijs maken in de prachtige sport en hem of haar naar een hoger niveau tillen, was altijd het ultieme doel. Het is een visie waar Eeklonaars Peter Strobbe van metaalbewerkingsbedrijf Stromar, Tony Foré, die met zijn familiebedrijf Foré inrichtingen en schrijnwerken doet, en Jürgen Foré als partner bij Deloitte zich al jaren in kunnen vinden.

Vijftiger Tony Foré vindt triatlon de ideale sport om zijn fysieke fitheid te optimaliseren, wat hij ook bij zijn werknemers promoot. “Het is een buitensport, dus je traint vaak in de natuur. Niets beter om even te ontstressen. Ik doe dit graag met de 3Kant-familie die aandacht heeft voor zowel de startende sporter als de topatleet. Mijn appreciatie daarvoor is groot”, aldus Tony.

Voor Jürgen Foré, ex-wielrenner, is de veelzijdigheid van de triatlonsport de allergrootste troef. “Ik zocht tien jaar geleden een nieuwe uitdaging en triatlon kan je door de combinatie van drie sporten makkelijker met een job combineren. Je kan altijd wel een van de disciplines inplannen. 3Kant is een club van fijne mensen en wordt ondersteund door een gemotiveerde trainersploeg. Als jonge sporter werd ik ook door goede sponsors ondersteund. Nu ik zelf in de mogelijkheid ben, wil ik graag iets terugdoen.”

“Passion for precision, Passion for Triathlon”, Peter Strobbe, koppelt de slagzin van zijn bedrijf meteen aan eentje van 3Kant. “Triatlon boeit mij al jaren”, zegt hij. “Met 3Kant vond ik een topclub, met een goede sfeer en een uitstekend imago. De gedrevenheid en toewijding die deze sport vraagt, vinden we ook in ons bedrijf Stromar terug. Wij zijn trots als we atleten met onze naam op de borst over de streep zien komen. Het is enorm fijn dat er straks ook een van onze atleten aan de start staat in Hawaï.”

Onze triatlonclub wil alle sponsors bedanken voor de steun!

Wie graag van de triatlonsport wil proeven en uit de buurt van Lovendegem, Evergem of Gent komt, die vindt bij 3Kant een club met een kwaliteitsvol trainingsaanbod in de leukste sfeer. Neem contact op met Patriek De Keyzer via onlyonepatriek@gmail.com

Foto: Van oud naar nieuw, van links naar rechts: 25 jaar 3Kant in truitjes!

Jeremy Van Ophem over zijn Ironman in Maastricht: “Tweede keer, goede keer”

Flashback: in juli 2017 finishte ik de IM van Nice in 15u19. Tijdens het fietsen te diep moeten gaan, marathon grotendeels gestapt en nog tijdens die marathon denken dat dit geen einde verhaal kan zijn voor mijn ‘volledige-triatlon-carrière’. Een maand later schreef ik me in voor de IM van Maastricht.

Dit keer nam ik een diëtiste onder de arm om me een op maat sportdieet te bezorgen en liet ik me nog beter begeleiden door mijn coach. Beide zouden hun vruchten afwerpen!

Op 5 augustus 2018 moest het gebeuren. Standaard routine, 4u30 opstaan en je volproppen met suikers, als enige op de baan richting start, bandjes oppompen en het onvermijdelijke nieuws horen van de speaker: “Watertemperatuur van de Maas is 26°C, swimsuites zijn verboden.”

Ik reken mezelf bij de tragere zwemmers, ik startte daarom vanachter in het pak tijdens de rollende start. De eerste 500 meter zag ik mijn supporters meewandelen langs de kade, we herkenden elkaar. Het gaf me een rustgevend gevoel, ik was niet alleen. Buiten wat hoofdpijn van een spannende duikbril en wat ‘zwemmisselijkheid’ kwam ik goed uit het water in een verwachte 1u39.

Na een rustige wissel stapte ik vol vertrouwen op de fiets. Het eerste half uur moest ik er nog wat inkomen, maar daarna vloog ik over het glooiend parcours. Er stond veel volk langs de weg, dat is altijd leuk! De Hallembaye Bassange bleekt een kuitenbijter, maar op geen enkel moment ging ik zwaar in het rood. Wat me ook beter afging dan in Nice is mijn voedingsplan, waardoor ik relatief fris van de fiets stapte na 6u15.

Tijd voor een marathon, 4 rondjes van 10.5 km door Maastricht, in 30°C. De eerste ronde ging super, ik kwam snel in het goede ritme en ging er volledig voor. In dat enthousiasme vergat ik mijn suikers en zouten aan te vullen en miste ik mijn special needs bag. Het gevolg liet zich al snel blijken, in de tweee ronde moest ik gas terug nemen en veranderde mijn blik naar oneindig, in de derde ronde laste ik een eerste noodzakelijke wandelstuk in. Mijn bovenbenen werden helemaal hard, hoekig lopen en de pijn verbijten tot de finish was vanaf dan de mindset.

IJsblokjes in mijn short stoppen, dat zorgde voor een serieuze verlichting van de pijn. Spijtig genoeg smolt dat ijs vrij snel en was er maar 1 ijs bevoorrading per ronde. Maar dat werd dan ruimschoots goedgemaakt door mijn talrijk opgekomen supporters. Het laatste kwart van de marathon stuwden zij mij vooruit om mijn marathon te finishen in 4u36.

De klok bleef staan op 12u49m39s, 2u30 sneller dan Nice, doel bereikt!

Ik was trouwens niet de enige 3-kanter, Tim haalde 11u09 in zijn 1e Ironman, Pieter mag zijn koffers pakken richting Hawaii met 9u12 en de 1e plaats in de Agegroup 35-39.